Pasen, een herinnering

Pasen is weer voorbij. Het feest van de vruchtbaarheid. Het feest van het nieuwe leven. Ostara doet haar werk, tegen de verdrukking in.
Voor altijd zal Pasen voor mij verbonden blijven met de geuren van tulpen en narcissen.

In mijn Haagse tijd mocht ik meezingen in het jeugdkoor van Teun Groen, cantororganist van de Adventkerk. Dat betekende wel dat ik, onder de les, midden in de klas, moest voorzingen. Doodeng, natuurlijk, maar je moet wat voor je ambities over hebben. (Dat ik daarna gepest zou worden konden we nog niet weten, maar ja hoor, ook toen al) Ik werd ingedeeld bij de alten. Het was leuk, meerstemmig zingen, en vaak studeerden we iets in voor tijdens de kerkdienst.

De Adventkerk

De Adventkerk

Het waren de jaren vijftig. Het was een vooruitstrevende gemeente, in een nieuwe wijk: er kon en mocht veel. Het gebouw was zeer modern. Het interieur strak en licht. De wandplastieken vond ik heel bijzonder. Wanneer je ze nu ziet, zeg je: typisch jaren vijftig. Maar nog steeds vind ik ze mooi en tot de verbeelding spreken. Het mooiste vond ik het glas-in-loodraam. Het paste goed bij het moderne gebouw. En je kon er heerlijk bij wegdromen.

De vier evangelisten, Dirk Hubers

De vier evangelisten, Dirk Hubers

Het zal begin jaren zestig zijn geweest. Pasen. We zouden in de kerk een Paasspel opvoeren. (De Passie avant la lettre) Spelers waren snel gevonden: het hele koor deed sowieso mee, de blokfluitgroep (waar ik ook lid van was, maar verder is het met de musicaliteit niets geworden) en nog wat oudste kinderen van de Zondagschool. Het doet mij nu vermoeden dat de organist het allemaal had bedacht. Voor die tijd zal het zeker modern en misschien zelfs lichtelijk gewaagd zijn geweest.

kansel

Op stille zaterdag was het zover. Hoe het allemaal precies is gegaan weet ik niet meer. Wel weet ik nog dat we het heel bijzonder vonden dat we ons mochten omkleden in de zaaltjes naast de kerk, waar we gewoonlijk nooit kwamen. Dat we daar wachtten tot we op moesten. Er heerste een vreugdevolle spanning; we oefenden de teksten nog maar een keer. We kregen broodjes, wat voor iedereen een traktatie was. En toen de schemer inviel, stroomde de kerk vol. We waren er klaar voor.

Daar liepen wij, in witte gewaden. We zongen: Hosianna! Da-ha-ha-ha-havids Zoon. We zwaaiden met de narcissen en de tulpen; Palmpasen. En die geuren brengen mij altijd weer even terug in de tijd dat alles nog mooi en goed was.

Nu weet ik beter; ik ben allang het paradijs uitgejaagd.

Adam en Eva uit het Paradijs verdreven,
Friso ten Holt

Adam en Eva uit het Paradijs verdreven,
Friso ten Holt

Advertenties

2 thoughts on “Pasen, een herinnering

  1. Toch verwonderlijk dat we bijna dezelfde herinneringen hebben aan deze kerk in Den Haag Zuid-West. Alleen mijn herinneringen in de Adventkerk stammen van 1964 tot ongeveer 1984. Zondagschool, jeugdkerk, de soos, als collectant, belijdenis en ja, ik ben zelfs getrouwd in de Adventkerk. Inmiddels is het gebouw gekocht door de christengemeente en kerken de gemeenteleden uit de Adventkerk inmiddels alweer heel wat jaartjes in andere kerken als de Morgenster en nu n de Marcuskerk. Ook de cantor-organist Teun Groen roept herinneringen op. Leuke en minder leuke. Samen met mijn moeder heb ik bij hem op het Paaskerkkoor en het Adventkerkkoor gezeten. Beiden als sopraan. Tijdens onze trouwdienst was hij heel wat minder vooruitstrevend dan dat jij schetst in je Spiegeling en speelde hij de moderne liederen op een oude wijze, helaas. Maar zo zie je al verschillen we aardig wat jaartjes in leeftijd toch delen we de herinneringen aan ons buurtje in Den Haag. Ook ik heb sinds een aantal jaar de kerkgang achter me gelaten. Zoals Harry het altijd heel plastisch uit kon drukken, het geloof is er nog steeds, maar helaas het grondpersoneel valt tegen.

  2. Wat vreemd toch dat je, zelfs terwijl je nota bene familie bent, een aantal dingen gewoon niet weet van elkaar. Jij moet veel meer, maar ook bewustere herinneringen hebben aan de Adventkerk dan ik. Misschien wás Teun Groen helemaal niet zo vooruitstrevend en dacht ik dat maar, vanwege de, naar mijn gevoel, bijzondere activiteiten. Je kleurt je herinnering, en in dit geval met verschillende kleuren groen…… De Morgenster; daar kerkten wij voordat we in de Adventkerk kwamen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s