Geen tijd

thumb_620x298_46542

Toen ik vanavond
Voor de soep
Een bosje selderij sneed
Werd weer eens
Het bewijs geleverd
Van het feit
Dat de tijd
Een menselijk verzinsel is
Ik was weer veertien
En reed op de fiets
Door de velden
Van de Hoekse Waard
De rok van mijn moeders zomerjurk
Bolde voor mij op
In de wind
Die je daar
Op elke tocht vergezelde
Helder licht, droomland
En de geur van verse selderij

Advertenties

12 thoughts on “Geen tijd

  1. Soms dan hoor je muziek of ruik je iets en hop, opeens ben je jaren en jaren terug in de tijd. Heel bijzonder is dat altijd. En het overvalt je op de gekste momenten. Ons brein is ondoorgrondelijk wat dat betreft, knap hé? Courgettesoep, heerlijk!

  2. Ik herinner me nog de eerste keer dat ik doordrongen werd van een nostalgische geur. Ik was zestien, het was herfst. De eerste koude dag deed zich aan. Ik zat op de fiets van Wognum naar Hoorn en snoof de vage geuren, doordrenkt van waterkou. In een flits was ik twaalf jaar terug in de tijd en zat bij mijn moeder achterop de fiets. We reden Amsterdam uit, langs de centrale Hemweg naar Wormerveer waar oma woonde. Het was koud. Ik verwonderde me over de paarse kleur van mijn handen.
    Nu, 49 jaar na die fietstocht en 61 jaar na die paarse handjes, voel ik bij die kilte, het verleden opdringen. Merkwaardigerwijze doet het dat ook naar aanleiding van jouw warmbloedige gedicht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s