La Mélancolie

DSC09200

Vandaag klinkt deze chanson, geschreven door Leo Ferré en gezongen door Catherine Sauvage, weer luid en duidelijk door de kamer.
Het is al de vierde lp die op de pas aangeschafte platenspeler ligt te draaien. Al die heerlijke heimweeplaten die niet op cd verkrijgbaar zijn, maar waar ik toch niet zonder kan, mogen zich erop verheugen nog grijzer gedraaid te worden dan ze al zijn.

Tot mijn stomme verbazing ken ik de volgorde van de liedjes nog, weet ik precies waar die ene kras zit, welk nummer een beetje slipt. Ik weet nog wanneer ik ze kocht, van wie ik ze kreeg en bij welke gelegenheid. Mijn allereerste Franse singletje: Ne me quitte pas, met op de B-kant La valse à mille temps, van Jacques Brel, heb ik net opgediept uit een van de platenkoffers, die dik onder het stof op zolder stonden te wachten op betere tijden. En die zijn nu dus aangebroken.

DSC09204

Allemaal gaan ze door mijn handen: Happy End, van Bertolt Brecht en Kurt Weil, Hildegard Knef, Ramses Shaffy, Peter Blanker, een piepjonge Herman van Veen, Liesbeth List. Maar ook Bob Dylan, Crosby, Stills, Nash and Young, Beatles en Stones. En de Carmina Burana, aangeschaft in de kweekschooltijd, omdat de muziekleraar ons daartoe stimuleerde. Mijn broer, die na zijn stage in de VS niet meer naar Nederland kwam, stuurde platen die hij zelf erg goed vond en die hier niet te krijgen waren. Zo bezit ik onder andere een schitterende plaat van Mike Lipskin and Willy (The Lion) Smith. En All Things Must Pass, van George Harrison, drie lp’s in een doos.

De meeste muziek stemt me heel vrolijk, slechts een paar platen doen me met weemoed denken aan de vergane jaren. Die tijd, toen we dachten dat het leven mooi en goed zou blijven, dat ons niets kon gebeuren, dat we de jeugd, de liefde en de wijsheid in pacht hadden. Zijn we bedrogen uitgekomen?
Nee, Bob Dylan zong het al en wij zongen het uit volle borst mee: The Times, They Are A Changing. En zo is het natuurlijk ook. Tijden veranderen en het is goed om daarin mee te gaan.

Als straks het nieuwtje eraf is, sluit ik de platenspeler aan op de computer en maak ik cd’s van mijn meest geliefde muziek. Makkelijk voor in de auto. Maar toch zal ik ook af en toe nog een plaat draaien, voor dat speciale gevoel.

De aardige vrouw die mij wees op dit koopje, en die nu ook al haar oude platen aan het draaien is, ben ik heel dankbaar. Allebei beleven wij weer een deel van onze jeugd. En we genieten, net als toen, maar met een vleugje melancholie.

Om met Adamo te spreken: N’est ce pas merveilleux?

Advertenties

21 thoughts on “La Mélancolie

  1. Ach, nostalgisch genoegen… Mijn interesse ging meer uit naar de Britse pop. Alle singles, ep’s en elpee’s die ik had gekocht zijn jaren geleden al verpatst op de markt. Nu stom natuurlijk, maar als mp3 zonder kras en ruis en overwippers beter te verteren 🙂
    Gelukkig dat we Youtube hebben!

  2. Hoe herkenbaar. Weliswaar geen oude lp’s op de draaitafel, maar wel de muziek van toen (begin jaren 80) opgezocht op Spotify. Mooie en minder mooie herinneringen worden zo herbeleefd.

  3. Leuk om hier even te toeven…
    Vele herinneringen dienen zich meteen aan.
    En oh oh Adamo… ik was helemaal verliefd, zeker nadat ik met mijn neus vooraan stond bij zijn hotel, ja letterlijk de neus tegen de deur en deze toen door hemzelf werd geopend.
    Op een zondagmorgen ik weet het nog zo goed.
    Een wit zakdoekje met zijn handtekening hing nog lang boven mij bed 🙂
    Zo ook een van Dave Berry 🙂

    ‘This wheels on fire’ heerlijk ook, weer andere herinneringen!
    We hebben naast alle LP’s ook nog een doosje met singles.
    Toch weer eens neuzen

  4. Heerlijk die oude liedjes. Momenteel ben ik van oude cd’s de beste eraf aan het halen en brand daar nieuwe van. Genieten als ik ze draai.

  5. Geweldig stuk, dank je wel hier voor. Fijn om weer eens in het verleden te kunnen duiken.
    All Things must pas heb ik ook, net als die doos met het concert for Bangla Desh en Rubber etc. Genieten. Ik zou ook wel via de pc willen kopiëren maar ik heb geen idee hoe. Dus als je een tipje voor me hebt, dan graag.

  6. Wat kan muziek toch veel met een mens doen hè? Catherine Sauvage – in één keer ben je terug in de tijd, in het Parijs van toen. Rokerige cafés (Gauloises!), wijn en discussies. Althans: zo stel ik het me voor… Heerlijk!

  7. O heerlijk die herinneringen, heb zelf weinig platen bewaard, ook geen pickup meer dus. Soms als ik rustig wil worden zet ik een bestandje met franse muziek op. Versta het niet allemaal maar zo relaxed om naar te luisteren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s