Hoe AH de kleintjes inpakt

DSC09524

Hamsteren!
Ze zitten op het hek. Nee, niet de drie kleine kleutertjes. Schoolkinderen van een jaar of acht. Gekleed in het oranje. Een begerige, opdringerige blik in de ogen. Een hamsterblik. Wanneer een volwassene in de buurt komt, begint het geschreeuw en geroep. Gezwaai met armen. Graaiende handen. Beestjes willen ze. Oranje beestjes met bolle wangen, die door het personeel van de AH-winkels aan klanten worden verstrekt. Voor elke bestede vijftien euro één hamster.

Wanneer ik eraan kom, krijg ik nauwelijks de tijd mijn fiets op slot te zetten. Mag ik straks je hamster? Vroeger (en nu doe ik dat nog steeds, trouwens) sprak ik volwassen vreemden altijd aan met “U”. Met een hoofdletter. Tegenwoordig hoeft dat niet meer. Van mij ook niet. Maar dat opdringerige gedoe vind ik vervelend. Buiten het feit, dat ik nog steeds niet in het bezit ben van zo’n beestje, zou ik ook moeite hebben ze in die graaiende handen te deponeren, terwijl er van een “dank je wel” geen sprake is. Nee, de meest gehoorde kreet is: “Hèè, die heb ik al.”

Een jongetje met een vrolijke blonde kuif, die het dichtst bij de ingang op het ‘dranghek’ zit, schreeuwt zijn longen uit zijn lijf. Hij heeft twee hamsters aan zijn hand bungelen. Hij hangt zo ver naar voren, dat hij de kassa’s kan zien. Mensen die veel boodschappen op de band zetten, hebben kans op een hamster. En hij bespringt ze bijna als ze naar buiten komen; hij heeft allang gezien dat ze er een paar in hun tas hebben gestopt.

Hoe verzin je het?
Ach, je kunt het die kinderen niet kwalijk nemen. Natuurlijk willen ze die speeltjes graag hebben. Het is ook voor ‘de heb’. Zowel voor de kinderen als voor de multinational, waar iemand heeft bedacht dat je bij vijftien euro aan boodschappen zo’n onooglijk gevalletje kunt krijgen. Een duur speeltje, maar AH vaart er wel bij.
De mensen die dit verzinnen, zouden eens ernstig moeten worden toegesproken. Weten zij wel wat ze veroorzaken?
Kinderen worden opgezadeld met bergen troep waar ze binnen de kortste keren niet meer naar omkijken. Ik vraag het schreeuwende jongetje of hij wel goed naar die rare beestjes heeft gekeken. “Vind je ze echt leuk?”, wil ik weten. “Nee”, zegt hij snel, “maar ik wil ze gewoon allemaal hebben.” Een meisje vult aan: “Ik moet (!) er nog twee en dan ben ik klaar, dan kan ik naar huis.”
Ouders zullen, wanneer ze erin trappen en echt drieëntwintig beestjes bij elkaar willen sparen, tenminste driehonderdvijfenveertig euro kwijt zijn. In de praktijk natuurlijk veel meer, omdat je vaak dubbele zult krijgen.

DSC09525

Allemaal beessies….
In 2010 brengt Albert Heijn het ‘beessie’ op de markt. Die liggen natuurlijk al snel na het WK te verstoffen. Er wordt een nieuwe actie bedacht: lever de pluizige speeltjes in, zodat er weer andere (zielige) kinderen mee kunnen worden blij gemaakt. Dat gun ik ze van harte, maar voor hen is het wel mosterd na de maaltijd. Na het WK een beessie bij de boodschappen van de voedselbank. Dat is pas zielig.

Waarschijnlijk gaat het dit keer net zo. De kinderen op het hek kijken niet echt blij. Het is meer een taak waar ze aan zijn begonnen. Wie a zegt moet ook b zeggen. Eén is niks; je moet ze allemaal hebben. Sparen, dus. Tegen wil en dank na schooltijd voor de winkel gaan rondhangen en hopen dat je onbeleefde, dwingende gezeur nog wat oplevert. Terwijl je misschien liever was gaan spelen met dat mooie weer. En na ‘het heilig moeten’ liggen al die rare hamstertjes ergens in een hoekje en kijkt niemand er meer naar om. Tot een heldere geest plotseling bedenkt, dat er voor de beessies ook een goede tweede bestemming is gevonden. Misschien zou er bij de winkels vast een verzamelton geplaatst kunnen worden, waar ouders de rondslingerende troep direct al in kwijt kunnen. Dan kunnen de ‘zielige’ kinderen nog tijdens de WK meedelen in de feestvreugde.

Een actie tegen de actie?
Misschien moet men bij AH de volgende keer eens goed nadenken over de actie. In de eerste plaats is er de vraag: moet er wel een actie komen? Moet je kinderen leren om te bedelen? Moet je ze onrustig en ontevreden maken? Moet je hen en hun ouders opzadelen met rommel die later weer naar de kringloop gebracht moet worden? Moet je kinderen niet juist enig ethisch en esthetisch bewustzijn bijbrengen?

Is dit allemaal overwogen en blijkt dat er toch onherroepelijk een actie moet komen, verstrek dan liever iets met een educatief tintje. De dierenplaatjes voldeden indertijd aan deze norm.
In geval van een actie ter gelegenheid van een sportief evenement zou het iets kunnen zijn, waarmee of waardoor kinderen gaan bewegen.

Naar huis.
Ik reken mijn boodschappen af. Te weinig voor een hamster. Het oranje jongetje glipt langs me heen. Achter mij staat een vader met twee kleine kinderen. “Hier, voor jou”, hoor ik een schor stemmetje zeggen. Het zoontje straalt: een oranje hamster. “Ik heb hem toch dubbel!”, roept het blonde mannetje, terwijl hij snel naar buiten rent om zijn plaats op het hek weer in te nemen. Vlak voor ik wegrijd, zie ik hem een zakje openscheuren. “Ruilen?”, schreeuwt hij tegen het meisje. Ze knikt. Nu hoeft ze er nog maar één. Ze mag bijna naar huis.

Advertenties

28 thoughts on “Hoe AH de kleintjes inpakt

  1. De uitwassen van het kapitalisme. Meer, meer, meer. Albert Heijn is een van de slimsten. Al voor WO-II kochten zij kleine kruideniers op die zij daarvóór kapot geconcurreerd hadden. Er is nog niet echt een ommekeer in zicht, dus we moeten het hamsteren nog even verdragen. Ik koop meestal voor net iets minder dan 15 euro tegelijk 🙂

    • Slim van je, Blewbird. Het spul gewoon niet wíllen hebben. Daarvoor moet je wel eerst in de jaren des onderscheids gekomen zijn. Die arme kindertjes moeten nog een tijdje voor ze het doorhebben. 😉

  2. Niet alleen Appie Heijn ook andere supermarkten hebben acties voor het WK. Ik ben het met je eens hoor. Mijn buurkinderen kwamen toen ze kleiner waren en er weer zo’n acties was ook altijd vragen of ik nog van die dingen had voor ze. Weet nog toen mijn zoon de lagere school leeftijd had je de flippo’s kreeg. Heb nog steeds albums op de zolder staan. Volgens mij vond ik het nog leuker dan hij. En veel moeders waren aan het ruilen met elkaar…Maar het in inderdaad zo, het gaat om de heb en dan wordt er niets meer mee gedaan. (De flippo’s werden nog wel spelletjes mee gedaan trouwens door mijn zoon en vriendjes, net zoiets als knikkeren) .

    • Er is ook een supermarkt, hoorde ik vanmiddag, die als ‘cadeautje’ een veer geeft. Afijn, daar kun je dan nog een indianentooi van maken. 🙂 Pure gekte!

  3. Gangsters zijn het, boeven!
    Kinderen blijven kinderen, maar die marketingschurken maken ze helemaal dol.
    Het moest verboden worden, die onzinnige troep!
    En kinderen ook!
    Alleen nog kleinkinderen toestaan 😉

  4. De moraal van het verhaal… zucht… bij ons zwaaien ze met stickers. We nemen ze aan en geven ze zo weer weg… ach ja, wij zijn er toch niks mee. Onze twee dochters hebben geen interesse in voetballers, mochten hun nu wielrenners geweest zijn ja 😀

  5. Ik neem ze mee voor de kinderen in de buurt, vroeger nam ik ze mee voor de kinderen in de klas voor als ze hun best gedaan hadden. Ik verzamel mijn closetrolletjes en eierdozen nog steeds voor school 😉

    • Ja, Fenny, dat is leuk. En bovendien ken je de kinderen. De enige hamster die ik heb ‘bemachtigd’ gaat naar mijn kleindochter. Zij vind ze schattig.
      Ga je nog wel eens buurten op school? Met tassen vol “kosteloos” materiaal? (Vroeger heette het “waardeloos”, maar dat mocht niet meer worden gezegd. Zo negatief, vonden de puristen 🙂 )

      • Nee, ik ga niet langs. Maar er zit een school van ons tegenover mijn huis daar lever ik de spullen in aan een knop van de deur. Alleen voor de eindvoorstellingen van groep 8 kom ik langs!
        Voorbij is voorbij als collega’s me willen zien spreek ik af op neutraal terrein 😉

  6. Helemaal mee eens, met elke letter. Ik begon me zo te ergeren aan het feit dat er geen ‘dank je wel’ vanaf kon dat ik laatst – heel kinderachtig! – tegen een paar kinderen die daar stonden te bedelen zei: ‘ik heb ze wel maar jullie krijgen ze niet’. Ja, echt sneu, vind ik achteraf ook. Maar ik had het even helemaal gehad om alle redenen die jij hierboven noemt!

  7. Zullen we allemaal stoppen met kopen bij die =%$*#€ supermarkten en weer zoals vanouds langs de bakker, melkboer, aardappelboer, groenteboer, snoepwinkel, slager, viswinkel, huishoudelijke-artikelenwinkel, etc. gaan? Is heel gezellig natuurlijk.
    In de jaren zestig had je dit soort acties ook al volop. Als jongste uit een gezin van twee kinderen te midden van gezinnen met minimaal zeven kinderen die massa’s boodschappen kochten, leerde ik mijn plaats al snel kennen. Misschien ben ik daarom wel tevreden met weinig. 😉

    • De bakker en de visboer kunnen nu al op mijn klandizie rekenen. Ik ben niet per se tegen acties. Wel vind ik het storend dat het nu van dat opdringerige, onbeleefde gedrag veroorzaakt. De goed opgevoede kindjes niet te na gesproken. 😉

  8. Ha, je bent wel bevlogen Corline. Heb ik ook een tijdje gehad. Maar ben er vanaf gestapt. Die dingen gaan toch door. Bij AH zitten van die econometristen en wiskundigen die precies weten wanneer ze break even draaien en wanneer de grote winst begint. Die gaan echt jouw sociale gedachten niet volgen. Ha, ze zullen daar gek zijn.
    Je zou die kinderen eigenlijk moeten leren, dat je over een paar maanden al die hamsters voor een duppie op de rommelmarkt kan ehhhh…. scoren. En dat ze dan alsnog alles moeiteloos compleet kuinnen krijgen (om het een jaar later weer te dumpen op de ehhhh rommelmarkt.
    Heerlijk. Nostalgisch als ik ben heb ik nog steeds van die bugsbunny figuren in de schuur liggen die ik samen met zoon spaarde bij het WK van 1998, meen ik. En ik doe ze NIET weg. 🙂

    • Ach ja, Plato. Een beetje gechargeerd is het natuurlijk wel. En ik ga AH ook niet de wet voorschrijven, ik kijk wel uit.
      Over nostalgie gesproken: ik heb nog een doosje vol sleutelhangers uit de zestiger jaren. Weet je nog van die actie? Mijn kleinkinderen spelen er mee. Vinden ze erg leuk!

      • Ha ja, ik heb die van mij nog jaren bewaard tot ze een klompje roest geworden waren in de schuur. Ik werkte in de jaren 60 in een supermarkt in Hoorn. Daar pikten we de speldjes altijd van de verpakkingen. Erg he? 🙂

  9. Het is tenenkrommend met dat gebedel door de jeugd, ben ik helemaal met je eens. ‘Kinderen die vragen worden overgeslagen’ zei mijn oma altijd. Vind ik zo gek nog niet, achteraf… 😉

  10. Niet alleen kinderen die je zo gek krijgt, mijn schoonzusje doet er ook een moord voor 😉
    Ik ben blij dat mijn dochter geen belangstelling heeft voor al die voetbalprullen. En dan heb je nog mensen die álles bewaren: flippo’s, wuppies… In ons dorp zit geen AH. De boodschappen doe ik bij de bakker/slager/groenteboer enz. Die moeten we wel in stand houden, natuurlijk.
    Groetjes Kakel

    • Lekker rustig dus, daar in het hoge noorden. Ik koop mijn kleding trouwens liever niet bij de slijter.
      Hoorde toevallig vandaag dat je in Zweden zulk heerlijk dropijs kunt kopen. Echt lekker?

      • Heb het nooit zelf geprobeert, hou niet zo van drop. Ook de dropvodka vind ik niks. Dropchocolade daarentegen is niet te versmaden.

  11. Na het afrekenen kijk ik om mij heen.
    Een jonge ouder of een kind krijgt dan ongezien het kleine pakje.
    Hoe de hamsters eruit zien, ik heb er nog niet naar gekeken.
    Wel lees ik dat er voor de hele kleine verzamelaars een gevaarlijke loslatende sticker op zit.

    Ach, verzamelen doe ik niet meer, of toch wel leuke herinneringen koester ik.

    Vriendelijke groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s