Voltooid verleden tijd

20141016_150257

Het leven achter mij
Bepaalt de reis vandaag
Zien wil ik wat er nog van over is
Want alles stroomt en gaat en doet
Zodat wat er eens was
Alleen nog sporen zijn
Naar mijn verleden en verlaten tijd
Nee niet verloren, want ik vormde mij
En werd gevormd
Tot wie ik denk te zijn

De wegen mogen zijn vernieuwd
De plaatsen liggen nog waar ik ze kende
Culemborg en Beesd en Everdingen
De bruggen over, land van Maas en Waal
Het witte torentje van Waardenburg
Zaltbommel lieflijk aan mijn rechterhand

Zo voeren kilometers tijd
Mij terug naar dagen van weleer
Toen ik nog onbekend was
Met wat ik nu denk te weten

Daar is De Lucht
Het pas gerestaureerde restaurant
Waar je ooit na warme slappe koffie
Hoopte op een nieuwe lift

Ik neem weer net als anders
De verkeerde afslag – een te vroeg
Genoeg gedroomd, gekeerd
En dan vol gas het laatste stuk

Het dorpje is maar nauwelijks veranderd
Eerst de rotonde voor de helft
Daarna rechtdoor, de lommerrijke weg
-Zonovergoten kleuren van de herfst-
De juwelier, de supermarkt, de boerenhoeve
Dan tegenover het gemaaide stoppelland
Het welbekende huis

Het geeft zich sneller prijs dan ooit tevoren
Nu rondom de coniferen zijn gekapt
Net als de berken naast de keuken
En de kastanje bij het oude stalen hek

Maar achter is het nog precies
Zoals ik het drie jaar geleden zag
Bemoste schaduwrijke paden
De hulst vol bessen, beuken, wat dood hout

Ik kijk voor ’t laatst
Wat heb ik hier nu verder nog te zoeken
Er is geen mens die me aan deze plek verbindt
Vergaan, verloren en verlaten

De huwelijksboom stierf jaren eerder al
Een zachte dood

Advertenties

29 thoughts on “Voltooid verleden tijd

  1. Moet een beetje lachen, zie je rijden tuf, tuf, tuf. Dit is verandert en dit ken ik nog, eh…… wat heb ik hier eigenlijk nog te zoeken? tuf, tuf, tuf……toet toet!

  2. Ja zo werkt het wel en wat heb je dat mooi beschreven zat zo mee te rijden. Mijn broer woont in ons ouderlijk huis wat hij helemaal verbouwd heeft maar nog altijd zoek ik naar die oude dingetjes van vroeger, ook een soort sentiment.

    • Ja, Anneke, ik denk dat je nu juist extra speurt naar dingen van vroeger. Omdat je wel weet, dat die er niet meer (kunnen) zijn. Wat is dat toch met ons, dat we altijd maar terug willen naar ‘toen’? Gevangen in waarde-oordelen vrees ik…..

  3. Warm, nostalgisch en vol gevoel. Een prachtgedicht waar ik vleugjes van herken. Want op reizen naar België (als Maria mee is met de auto) komen we er langs en soms er door. Zo hebben we bij menig dorpje gestopt om daar eens rustig om de kerk te lopen. Vaak heb ik gedacht: als je zo daar bij die rivieren woont, dan moet je wel gelukkig zijn. Dan liepen we langs de kade van Zaltbommel en zagen tot onze blijdschap het beeld van Jip en Janneke.
    Ik ben dus niet van die buurten, maar heb genoeg opgesnoven om je poëtische woorden op waarde te kunnen schatten. EN waarderen.

    • Dank je, Plato. Dat gebied roept de sfeer op van gelukkig leven. Dat ben ik helemaal met je eens. En tegelijkertijd weet ik dat dat niet bestaat. Geluk zit in kleine dingen, zoals Jip en Janneke tegenkomen. Koos van Zomeren schreef prachtige boeken over die streek: ‘Nog in morgens gemeten’ vind ik het mooist.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s