Rothko’s rafelranden

DSC00254

Kun je Rothko leren kennen
In een paar uurtjes
Op een grijze zondagochtend
Dwalend door museumzalen

Familiair
Hé, Mark, ik zag een paar
Van je werken
Ja, in dat pakhuis van Berlage
Opeen gepropt in schemerige zalen

Dit als tegenwicht tegen
Zoveel interessante frases
Kennersblikken, bril op, bril af
Dichtbij of juist uitgekiend veraf
Roezemoezige zalen vol

Maar geen van beide
Ik probeer gepaste afstand te bewaren
Tot de levensgrote werken
Tot de figuratieve stukken
Tot de passanten
Want totaal oningewijd

Vertel mij niet wat ik moet zien
Niet wat ik hoor te voelen
Alle zintuigen op scherp
Laat ik mij totaal verrassen

Kom ik dichterbij dan zie ik
Landschappen, vers geploegd
Treinen aan de horizon
Stoom boven de wagons
Warme zomergloed
Koele winterse wegen

Steeds is voelbaar, tastbaar, als het mocht
De intense aandacht waarmee de schilder
Peuk in de mondhoek
Met het publiek in gedachten en voor ogen
Als een meester in meerdere betekenissen
Zwoegend aan de manshoge doeken
Zich overgaf aan religieuze bespiegelingen

In kleine afgeschutte ruimtes
Worden wij gedwongen
Op te gaan in de warmte
Ons te laten omhullen door kleur
Stil en devoot als monniken
Eertijds in hun stille cel

Rothko
Hij reikte mij zijn verfbesmeurde hand
En ik wist
Hij laat mij niet meer los

DSC00253

——————————————————————————————————————-
De illustraties bij dit blog zijn foto’s van details. Dat vond ik er spannend uitzien. De meeste werken zijn heel groot en bestaan uit enkele kleurvlakken. Omdat het zo druk was in het museum, was het bijna onmogelijk om een werk in zijn geheel te fotograferen. Hieronder een waarbij het wel is gelukt. En voor degene die in meer is geïnteresseerd staat er nu een link naar het Gemeentemuseum in Den Haag.

DSC00251

http://www.gemeentemuseum.nl/tentoonstellingen/mark-rothko

Advertenties

34 thoughts on “Rothko’s rafelranden

  1. Kleurschijnsel en gevoel
    zelfs als de verf droog is
    het water zien gaan
    De warmte gloeit na
    van ondergaande zon
    vakanties terug
    Voorstellende iets
    dat niet
    of toch…
    Juist,
    een schilderij

    • Dank je Narda. Het zijn nog zelfs maar close-upjes van ongeveer 6 x 4 cm. De echte doeken zijn meters hoog. En niet te fotograferen met al die mensen ervoor.

      • Dank je…vind ik ook altijd leuk om bij kunst iets te maken.
        Maar het blijkt dat de kijkers naar kunst er liever niets iets bij willen lezen…

  2. Jouw gedicht lijkt net zo ‘makkelijk’ en vanzelfsprekend op ‘papier’ gezet als dat een schilder dikwijls de indruk wekt dat hij de verf moeiteloos – en precies op de juiste plaats – op het doek heeft aangebracht. Heerlijke poëzie.

  3. Wat goed dat hij bij jou wel ‘aankomt’. Zijn late werk vond ik boeiend, maar het werk uit eerdere periodes deed me niet veel. Misschien was het te druk toen ik er was, daar kan ik niet heel goed tegen.

    • Ook nu was het druk. Niet fijn, maar helaas. Ik vond het mooi om te zien hoe zijn ontwikkeling was gegaan. Zelfs in zijn eerdere werken kun je al een aanzet zien tot de latere vlakverdeling. In eerst instantie vond ik de zalen te klein en te donker voor die enorme doeken. Later begreep ik dat hij dat juist wilde, zodat mensen zich helemaal één konden voelen met zijn werk.
      Waar we ook van genoten hebben, was Emo Verkerk. Heel bijzonder! (http://www.gemeentemuseum.nl/tentoonstellingen/emo-verkerk-0 )

  4. Corja, je bent een poeët in het diepst van mijn gedachten. Ik heb Rotko’s werk
    nog nooit gezien maar als hij half zo mooi schildert als jij schrijft dan lig ik aan zijn voeten.

    (eerste zin is verschrikkelijk plagiaat maar dat hindert niet want Willem K. is al heel lang dood).

    • Wat een compliment weer, Plato. En ach, die ouwe naamgenoot van jou zal zich er niet voor omdraaien (omrollen?). Rothko maakte bijzonder werk (in mijn ogen althans). Of het ook mooi is, blijft de vraag.

  5. Ooit werkte ik bij een schilder die abstract schilderde, ik beken, ik weet weinig van kunst en vond zijn werken die net als deze schilderijen grote vlakken met kleuren nietszeggend en dat kon ik ook gewoon tegen hem zeggen. Tot hij een keer een lezing gaf over zijn schilderijen en vroeg of ik er bij wilde zijn. En opeens ging ik het begrijpen. En al vond ik sommige nog steeds niet mooi, ik zag opeens wat hij er mee bedoelde. Daar is kunst voor. Je hebt het in je gedicht mooi verwoord.

    • Wat een mooie reactie heb je geschreven. Ja, het gaat om de bedoeling van de schilder. Mooi of niet mooi is dan niet aan de orde. Dan gaat het meer over ‘boeiend’, of ‘interessant’.

  6. Ei zo na een kunstwerk

    tussen
    het gouden koren,
    geschilderd op bijna scharrelei wit karton

    zagen sommigen een vogelsilhouet met uitgerekte nek
    anderen door ogen als een vergrootglas een vuile vlek

    de schilder
    zweeg in duizend talen
    toen het kennerspubliek met kakelen begon

    Je schreef boeiend en met kleurgevoelige woorden, Corja!
    Lenjef 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s