Een sterk staaltje

DSC00266Op de Schaanse Gans was het uitgestorven. Het ijs op de slootjes glansde in het koude maanlicht. Een stevige noordoosten wind joeg over de weilanden. De schapen lagen dicht tegen elkaar aan bij het hek.

Over het smalle pad naderde een donkere figuur. Kromgebogen, de pet diep over de ogen. Handen in de zakken van het oude bonkertje. Het geluid van zijn klompen werd weerkaatst wanneer hij een molen passeerde.

Plotseling stond hij stil. Uit zijn borstzak haalde hij zijn pijpje, een neuswarmertje. Hoewel hij anders ruim de tijd nam om het te stoppen, propte hij de tabak in de kop en zoog de brand erin. Hij hervatte zijn tocht.

Bij de laatste bocht aarzelde hij. Had hij het allemaal goed gedaan? In een opwelling was het gebeurd; een plan had hij niet gehad. Moest hij teruggaan? Praten had geen zin, daarvoor was het al te ver gekomen. Zou hij gaan kijken of het nog terug te draaien was? Of hij nog iets kon bijstellen? Nee. Hij had goed gehandeld. Hij hoefde zich toch niet alles te laten welgevallen? Hij, de beste molenaar van de hele streek. Geen mens hoefde te beweren dat hij hem wel eens een sterk staaltje zou laten zien. Nee, het was eerder andersom.
Hij haalde zijn schouders op. Hoge bomen vangen veel wind. Iedereen zou dat kunnen zien.

De volgende ochtend sneeuwde het. Bij molen ‘De Hond’ stond een groepje toeristen te kleumen.
De man met het bonkertje opende de deur, groette binnensmonds en ging hen voor de molen binnen. Snel klom hij naar boven en kruide de wieken op de wind. Hij trok de vang los en met veel gekraak kwamen ze in beweging.

Van een van de wieken woei een rood vaantje. De stropdas van de burgemeester. Eindelijk kon hij zijn gemeente eens van gepaste hoogte overzien.

——————————————————————————————————————

Dit is een verhaal in de categorie WE-300, een schrijfuitdaging van Plato. De bedoeling is dat je een verhaal schrijft van 300 woorden, waarin je het sleutelwoord niet mag noemen. Deze keer was het verboden woord: evenaren.
Meer lezen of zelf meedoen? Ga naar https://platoonline.wordpress.com/

Advertenties

De zachte blonde haartjes van prinsesje Margarita

(LAS MENINAS)

Las Meninas

Het is geen schilder nog gelukt
Wat ik niet bedoel is een prachtig schilderij maken
Daarover hoeft geen misverstand te bestaan
Daar hangen de musea vol mee

Maar door een waas zag ik het schilderij
Een schoonheid die ik nergens anders zag
Zo fris en helder
Een heel verhaal dat werd verteld
Door de man die ik vroeger aantrof
Op sigarenbandjes

Het kleine meisje met het zachte blonde haar
Trekt mij het schilderij in
Zij vangt mij met haar afgewend gezichtje

Hare hoogheidje wenst niets te drinken
Ook al wordt het haar
Nog wel zo vriendelijk verzocht

Al langer dan driehonderd jaar
Is zij een kleuter
Die als zij het niet al was
Graag een prinses zou willen zijn
En heeft de hond dezelfde frons
Als alle honden wanneer
Ze zachtjes met de voet worden geaaid

De bijsluiter

DSC00067

Iedereen die wel eens een bijsluiter uit een medicijndoosje heeft gehaald, kent het. Je bent benieuwd naar wat voor narigheid je nog meer kunt krijgen bij, of in plaats van, de kwaal die je wilt bestrijden. Wat de gevolgen zijn van het slikken van dit pilletje. Je vouwt het zorgvuldig gevouwen papiertje open. Je leest zo hier en daar wat. Voordat je panisch wordt van de ellende die je waarschijnlijk te wachten staat besluit je de boel weer dicht te vouwen en terug te stoppen in het doosje. Mis! Voor het op de juiste manier opvouwen heb je minstens een cursus origami nodig.
Gelukkig overkomt me dit maar zelden. Maar mocht ik weer eens zo’n doosje in handen krijgen en in de verleiding komen om de bijsluiter te openen, dan weet ik nu al dat het uiteindelijk in de vorm van een propje in de vuilnisbak belandt. Of, nog beter, bij het oud papier.

Gisteravond gebeurde mij iets dergelijks. De verkiezingen staan voor de deur en er lag ’s middags zo’n mooie kandidatenlijst op de mat. Ik laat daar graag even mijn blik over dwalen. De namen die je op zo’n lijst tegenkomt spreken vaak enorm tot de verbeelding en kunnen de aanzet zijn tot een verhaal. Een kleine greep: Slettenhaar, Rommel, Uitentuis, Oetelmans, Kalverboer, Swijnenburg.
Bij verder kijken ontdek ik zaken, die ik hoogst merkwaardig vind. Wat te denken van de combinaties die worden gemaakt? Lijst VVD gecombineerd met D66, PVDA met Groen Links, PVDD met Ouderenpartij NH, 50Plus gecombineerd met Hart voor Holland. De Piratenpartij opereert logischerwijze alleen. Op de lijst van de VP, Vrouwen Partij, ontwaar ik twee mannen. Wat een vreemde bedoening; ik kan er niet veel logica in ontdekken.

Door het uitspellen van deze bijsluiter word je inhoudelijk niet veel wijzer. Daarvoor moeten er nog allerlei debatten worden gevolgd. En dan weet je van tevoren al waar het op uit zal draaien. Babbels over waar men voor staat. Over wat we niet moeten willen met zijn allen. Loze beloften, vage standpunten. Zogenaamd keiharde meningen.

De kandidatenlijst voor de verkiezing van de leden van het Hoogheemraadschap is helemaal een ratjetoe. Wat moet je je voorstellen bij de partij BoerenBurgersWaterbelang. Of bij Koninklijke Schuttevaer, waarvan o.a. de heren Droog, Mol, Bakker en Groen deel uitmaken. Kunnen wij ons lot gevoeglijk in handen van deze heren leggen? Ach het zal best. Het enige wat ik hoop is dat iedereen in het Hoogheemraadschap erop uit zal zijn om de boel droog en het water fris te houden.

En dan tot slot nog een greepje uit de wegwijzer:
Laat uw stem niet verloren gaan! Stemmen met het rode potlood! De hoofdbewoner wordt verzocht deze stemwijzer ook aan eventuele kiesgerechtigde medebewoner(s) te laten lezen. (Wat overigens een krakkemikkige zinsconstructie is.)
Op een paar zwart-wit foto’s kun je zien hoe je een vakje rood maakt en hoe je je ingevulde stembiljet in de kliko moet deponeren.

Een echte bijsluiter! Het lukt me ook nu niet om dit papier in de oorspronkelijke staat terug te vouwen. Ik houd het maar voor gezien. Deze kan alvast in de kliko. Of, zo u wilt, bij het oud papier.

Maar toch. Als ik op 18 maart in het stemhokje sta, maak ik twee vakjes rood. Ook al weet ik niet precies wat daarvan de gevolgen zijn.