CAN-CAN

Met open mond luisterde ik naar het nieuwsbulletin op de radio, terwijl de mondhygiëniste met grote vaardigheid het tandsteen van mijn ondertanden bikte.
Het meest opmerkelijke bericht was de vergiftigingsschade bij jongeren door het gebruik van lachgas. Enorm stom, maar ook zeer verontrustend natuurlijk. Roken en drinken moet ontmoedigd worden en daar doet de regering af en toe nog wel eens een poging toe. Maar dit misbruik moet eerst grondig onderzocht worden, voor er actie wordt ondernomen. Slappe hap.

Gelukkig zijn er altijd nog instanties die zich ergens druk over maken. Het volgende item ging namelijk over de CAN. Clean Air Now maakt zich nu het volop zomer is maar weer eens druk over het roken op terrassen. Altijd wanneer deze club ter sprake komt, roept dat bij mij enige vertedering op. Niet vanwege de chagrijnige, geïrriteerde ondertoon waarmee er weer een nieuwe poging wordt gewaagd om zich te laten gelden, maar vanwege het feit dat ik de oprichter goed ken. Kende, is een beter woord: mijn schoonvader is al lang dood.

Mijn schoonvader haatte roken. Mede doordat zijn vader, waar hij toch al geen goede band mee had, de ene sigaret met de andere aanstak. (Het vreemde daarvan was, dat ook hij eigenlijk faliekant tegen roken was, maar het zijn knechten in zijn kwekerij niet kon of wilde verbieden en toen zelf ook maar zijn toevlucht zocht in de tabak.) En zijn zoon (met wie ik was getrouwd) draaide de ene na de andere zware Van Nelle. Geen goed gezelschap dus.

In 1974 was hij het zat. Ging hij een avondje uit – dansen vond hij geweldig, iets dat ik me absoluut niet kon voorstellen – dan wilde hij niet ook nog eens meeroken in het toch al bedompte zaaltje van het dorpshuis. En zijn vrouw kreeg het er ronduit benauwd van, vanwege haar zwakke longen. COPD was nog niet uitgevonden, maar zij zou nu zeker de diagnose krijgen.

Hij had al langer met de gedachte gespeeld om een verbod te laten instellen op het roken in openbare ruimtes. Maar in zijn eentje kon hij natuurlijk niet veel uitrichten. Nu probeerde hij medestanders te vinden voor zijn ‘Club van Actieve Niet-rokers’. En die vond hij. Wat aarzelend ging het van start, maar al snel werd het een bloeiende vereniging.
Na verloop van tijd droeg hij het voorzitterschap over. Hij had namelijk nog veel meer zaken waarmee hij zich bezighield en die zijn energie opslokten.

Mijn schoonvader overleed in 1999. De vereniging bestond 25 jaar en in de loop van een kwart eeuw waren er heel wat zaken aangepakt en veranderd. Was er in de begintijd nog wel sprake van enige humor bij de leden, het praatje dat de toenmalige voorzitter op de crematieplechtigheid ten beste gaf was een drammerig, verongelijkt gemopper op de grote boze rookwereld. Geen woord van dank voor de grote verdiensten van de oprichter van de club, maar één grote litanie over datgene dat men nog voor elkaar wilde krijgen en waarin men enorm werd tegengewerkt. Het chagrijn droop ervan af.

Nu, vijfenveertig jaar na de oprichting, is Clean Air Now (wanneer de naamsverandering heeft plaatsgevonden weet ik niet) weer eens in het nieuws. Ik word weer even geconfronteerd met een bijzonder stukje verleden.
En ik kan niet anders dan hopen dat er voor deze club ook nog wat te lachen valt.

(Update: Ik hoor net bij het nieuws dat we nu te maken hebben met Clean Air Nederland. Klinkt toch net iets minder dwingend dan Clean Air Now. En het maakt me benieuwd: waar zouden ze nog meer opereren?)

Advertenties

6 gedachten over “CAN-CAN

  1. In het laatste kwartier van 1999 rookte ik mijn laatste sigaret.
    Daarna had ik nog jaren last van elk kuchje dat door Nederland rondging.

    Nu merk ik dat met de warmte vooral de slechte luchtkwaliteit mij benauwd maakt.

    Tja, roken is nog steeds veel voorkomend in Nederland.

    Benauwde groet,

    • In 1967 belandde ik op een internaat dat verbonden was aan de kweekschool. De gemeenschappelijke kamer van het herenhuis waarin het gevestigd was, stond altijd blauw van de rook. Iedereen rookte shag (Samson of Drum). Na twee jaar was ik er klaar mee; nooit meer gerookt. Maar nog steeds vind ik het eerste trekje dat iemand van een verse sigaret neemt uitermate lekker ruiken.
      Jij bent dus al (bijna) 20 jaar van het roken af, maar ik hoop voor je dat je niet zo’n chagrijn bent geworden… 🙂
      Zonnige groet terug!

  2. Ik lees met genoegen in de voorgaande reactie van je dat jij, net als ik, als exroker nog kunt genieten als er iemand een sigaret opsteekt. Hoewel ik niet meer gerookt heb na 1982 voel ik me solidair met de rokers waar ondertussen een drammerige heksenjacht op is, éérst werden ze naar de terrassen verbannen maar ondertussen wil men ook buiten roken compleet in de ban doen.
    Alsof er geen andere oorzaken voor benauwdheid zijn zoals al blijkt uit een voorgaande reactie.
    De onverdraagzaamheid van de niet- en vooral exroker steekt schril af tegen de ervaring van de inschikkelijkheid van de roker die ik meestal ervaar. Ook buiten vragen rokers me vaak of ik er last van heb en houden rekening met de windrichting. Hoewel ik inderdaad CARA patiënt ben mág er bij mij binnen in huis gerookt worden, zolang het om een enkeling gaat( en meer zijn het er niet hier) trek ik dat prima. In een kleine ruimte meerdere rokers vindt zelfs de roker niet prettig.
    Ik vrees dat ik een lastige schoondochter geweest zou zijn voor jouw schoonvader, zelfs al rookte ik dus niet meer. 😉

  3. Ik heb ook gerookt tot ca 2000 ben zo blij dat ik er vanaf ben en daarom ben ik ook een grote tegenstander volgens mijn zus geworden haha. Een beetje gelijk heeft ze wel. Van de week zaten er twee mensen in een gortdroog bos bij mijn vriend te roken en dan wil ik er gewoon wat van zeggen, dat mogen ze van mij verbieden al is het natuurlijk moeilijk controleerbaar overal. Mijn vader rookte ook, mijn moeder nooit gerookt, bij ons rookten ze allemaal op tienerleeftijd. Bij mij was het altijd periodes van wel en niet. Bij zwangerschappen niet roken. Mijn zoon heeft gelukkig nooit gerookt en mijn schoondochter ook niet. Mijn zus die het langs gerookt heeft is vorig jaar ook gestopt, vond het best knap van haar na zo’n 45 jaar jaar stevig roken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s