Blue Monday?

DSC09103

Blue Monday? Somberheid? Depressie?

Welnee, wat een onzin.
Op het gezellige tafelkleedje staan de dingen waar ik mee bezig ben, die me boeien, waar ik van houd. Toevallig blauw. En toevallig is het maandag. Toevallig 20 januari. Niks aan de hand.

Het blauwe kopje waaruit ik vandaag mijn koffie drink, stond toevallig vooraan in de kast. En dat blauwgebloemde schoteltje vond ik een leuke toevoeging.

Een heerlijk gemberkoekje uit het oude Albert Heijn-blikje.

Het blauwe vestje ligt er, omdat ik er met blauw garen het losgeraakte blauwe knoopje (nee hoor, ik houd best van een glaasje wijn op z’n tijd) weer aan moet zetten.

Een kaarsje aan, omdat het zo’n donkere dag is. Gezellig en toevallig blauw.

Het restant van een prachtig rose-blauw boeket mag in een blauw vaasje het totale bederf afwachten.

Het ontbijteitje natuurlijk in het leukste eierdopje, Delfts blauw.

Blauwe bessen zijn onmisbaar in de kwark.

Even snel een inval noteren? Het blauwe opschrijfboekje ligt klaar. Een pen binnen handbereik.

Paolo Conte, een donkerbruine stem; hij maakt me helemaal vrolijk met Azzurro en Blu Notte.

Blue Highways van William Least Heat Moon ligt klaar om herlezen te worden (Net als On The Road van Jack Kerouac), als ik Stoner uit heb.

Russisch Blauw van Rascha Peper heb ik net uit, omdat ik in januari (haar geboortemaand) altijd een van haar boeken herlees.

Agnus Dei is een mooie klassieke verzamel-cd, waar mijn moeder altijd erg van genoot. Heerlijk om daar rustig aan de dag mee te beginnen. Bijvoorbeeld met het door haar zeer geliefde Cantique de Jean Racine van Fauré.

En Dan Nog Iets, van Paulien Cornelisse, omdat ik van haar kijk op de Nederlandse taal altijd zo vrolijk word.

Blue Monday? Nee hoor, mij krijgen ze niet gek!

Advertenties

Roodborstje tikt

Nu het zulk koud weer is, met ijs op de sloten en sneeuw zover het oog reikt, is het belangrijk om de vogels bij te voeren. En ze laten het zich maar al te graag welgevallen. De eenden vechten om een lekker hapje. Daar raken ze bedreven in, want om het kwartier komt er wel iemand met een volle zak oud brood. De zwanen gedragen zich waardiger, maar halen hun snavel er niet voor op.

DSC06371

In de tuin wordt er alleen gekibbeld door de spreeuwen. Er kan er maar één tegelijk uit de pindakaaspot eten, maar ze willen het allemaal. Het recht van de sterkste heerst hier. De kool- en pimpelmezen halen acrobatische toeren uit aan de vetbollen. De kauwen pakken het handiger aan. Met hun snavel trekken ze de bol aan het touwtje omhoog tot op de tak, poot erop en smullen maar. De Vlaamse gaai heeft goed naar de kleintjes gekeken. Hij durft het aan om aan het snoer pinda’s te gaan hangen en ze zo open te breken. Je moet er wat voor over hebben. De merels scharrelen op de grond. Ze eten wat zaden en brood. Ook de havermout, die speciaal wordt gestrooid voor het roodborstje vinden ze heerlijk. De halve appel vindt gretig aftrek; ook daar wordt door de spreeuwen om geruzied. Toch is het al met al een vredig tafereel.

 DSC05378

Gistermiddag zat ik het allemaal eens te bekijken, toen het oude kinderliedje werkelijkheid werd. Had ik geen havermout gestrooid? Of was het al op? Het roodborstje fladderde zachtjes tegen de achterdeur op en tikte met zijn snaveltje tegen het raam.