De straat van de vissende kat

img098

Waarschijnlijk heeft iedereen wel een “oom Hans”. Een oom die net iets bijzonderder is dan de andere. Ik had er in ieder geval één. Hij stak met kop en schouders boven de andere ooms uit. Die hadden ook iets speciaals, interessante beroepen bijvoorbeeld. Of een auto. Misschien komen ze ook ooit nog eens aan bod, maar nu gaat het over deze oom. Er stond Mr. voor zijn naam. Hij was journalist. Een journalist die ook boeken schreef. Een oom die met andere schrijvers optrok. Een oom die mij op het spoor heeft gebracht van de druksels van H.N. Werkman, over wie ik mijn scriptie schreef op de kweekschool.

Het was 1965. Ik was geslaagd voor HBS-A. Oom Hans nam mij mee naar Parijs. Voor onderweg nam ik zijn zojuist verschenen boek mee: Moordenaarswerk. Alles was goed voorbereid. Mijn ouders kregen een kaart van hun zwager, met daarop in het kort hoe we naar Parijs zouden reizen (per trein) en waar we zouden verblijven (in een “net” hotel). En dat we na drie dagen door zouden gaan naar de Dordogne, waar mijn tante, nichtje en neefjes verbleven.
Mijn moeder naaide nog wat leuke jurken en een tas voor de vakantie. Een beetje speciaal ook; we gingen ten slotte naar Parijs, de stad van de mode!

O, Gare Du Nord! O, Champs Élysées! O, Rue Du Chat-qui-pêche! O, Quartier Latin! Het Louvre, het Luxembourg, de Tuillerieën. De Eiffeltoren, de boekenstalletjes langs de Seine. Montmartre, de Sacré Coeur. Alles heeft hij me laten zien, die bijzondere oom, die eigenlijk liever in zijn eigen kamer verbleef, tussen zijn vrienden de boeken. Maar die nu zijn nichtje kreeftensoep leerde eten, die haar meenam naar een Viëtnamees restaurant. Die ervoor zorgde dat we in een ander hotel terechtkwamen dan gepland, omdat wij niet in één bed wilden slapen (het idee!), maar in aparte kamers. Die ’s morgens bij het ontbijt de garçon riep, omdat er onder het kannetje hete melk een dikke klont kauwgom zat vastgeplakt.

Het was een bijzondere reis, waar ik nog steeds dierbare herinneringen aan bewaar. Ik ben naderhand nog vaker in Parijs geweest. Nooit meer was het als toen, die eerste keer. Altijd weer zag ik het vriendelijke gezicht van oom Hans en hoorde ik zijn prettige stem die mij vergastte op leuke anekdotes. En altijd keek ik uit naar dat smalle straatje, dat zo tot mijn verbeelding sprak: de Rue Du Chat-qui-pêche.

——————————————————————————————————————-

Met dank aan mede-blogger Wllm Kalb, die mij op het spoor zette van Oom Hans!

Advertenties

De argeloze mantel

media_l_201985

Een half jaar gespaard, dus is het weer tijd voor een blogje. Het blijft een bron van vermaak: de versprekingen en de regelrecht knullige opmerkingen van voornamelijk journalisten op tv en radio. (En dan heb ik het commentaar bij het WK nog buiten beschouwing gelaten!) Heerlijk. Lees en geniet!

– Heeft hij net zoveel bewondering voor jou dan jij?
– Kinderen worden wakker en komen huilend naar beneden, huizen raken daardoor beschadigd (Het ging hier over een aardbeving in Groningen)
– Een feestje met een randje
– Het was zijn bedoeling een signaal af te geven
– Deze vrouw is beeldhoudster van beroep (Je zou toch denken dat ze graag wat wil verkopen)
– En dan is hij ook nog de kostwinnaar (Bij welke loterij?)
– Dat soort concrete onderwerpen heb ik me ingezet voor Delft
– Er ligt argeloos een mantel over de leuning van de stoel
– Het straalt heel veel integerheid uit (Bedoeld werd: tederheid)
– Daar zijn de meningen nog niet over verdeeld
– Zolang dat soort van ging (Aaarch!)
– ’t Was mijn dingetje
– Weten is meten
– Daar haal ik wel zijn voldoening uit
– Ben jij ook vegetarisch? (Paul de Leeuw! Die zou toch beter moeten weten!)
– Hopelijk zijn er voor Nederland mooie medailles
– Vancouver mag nooit meer gebeuren
– De medaillespiegel
– En de symptonen van deze ziekte zijn… (Een medicus! Dat kán toch niet?!)
– We waren nog aan het warming uppen (Natuurlijk, van elk woord kun je een werkwoord maken)
– En dat is niet goed voor het immuumsysteem (Een verpleegkundige!)
– U laat u niet wéérhouden (i.p.v. weerhóúden)
– De kiezer bepaalt als die partij leefbaar is
– Het belangrijkste is de ontlasting van de leraren
– Verslaafd aan de geur van geweest
– Hou je van yoghurt maar nieuwsgierig naar iets nieuws? (Reclame. Houd het kort, zullen ze gedacht hebben)
– Het weer is niet zo mooi dan we gehad hebben
– Dit ligt vlak bij de Krim die al handen in weken is van de Russen (Verspreking in het journaal. Grappig.)
– Terwijl hun media alles aan elkaar liegt. De media heeft een vijand gecreëerd. De Egyptische media vertelt dag in dag uit. (Nee toch, dit zegt een journaliste bij Pauw en Witteman. Geen van tweeën zegt er iets van…)
– Een stukje schaatsbeleving
– Gisteren ging ik naar de sportschool om mijn hoofd leeg te maken
– Hun weten het ook nog, blijkbaar
– Een zwarte bladzij waarmee ze Volkert van der G niet meer geassocieerd willen worden
– Deze affaire is pas voorbij als hij echt voorbij is
– Dit is de Linge, bij Beesd in de Veluwe (De Betuwe dus, weerman)
– Waar merkte u het aan? Gewoon, de hele beleving…..
– De vuurbelasting is enorm (Een brandweerman)
– De Panamese media is massaal komen opdagen
– Het is voor mensen die graag naar cultuur gaan
– Vraag, naar aanleiding van de opmerking “Ik denk dat ik wel moet gaan”: Is dat iets waar je tegenop kijkt? (Niet bewust van het verschil tussen ‘ergens tegenop zien’ en ‘tegen iemand opkijken’)
– De mondbeleving (Ooow! De nieuwe haring wordt geproefd)
– Bij het perscentrum kennen men mij goed
– Er is niets gevonden, maar dat wil niet zeggen dat de zoektocht naar de beller gewoon doorgaat

Pen en papier liggen klaar. Over een half jaar weer zo’n blogje.

Lees ook:
Meer haren op de tong: http://wp.me/p36K0e-j9
De beschuldigde vinger: http://wp.me/p36K0e-a6

De foto van de luipaardmantel van Fong Leng komt van het internet

Meer haren op de tong

OLYMPUS DIGITAL CAMERAEr zijn woorden waar ik een gloeiende hekel aan heb. Duurzaam bijvoorbeeld. Het wordt te pas en te onpas gebruikt. En transparant, ook zo’n duistere uitdrukking. Neerzetten, in: een prestatie neerzetten. Op de kaart zetten, vreselijk: Door deze actie is Zeeland weer op de kaart gezet. O? Was Zeeland verwijderd? En iemand ergens van zijn: Ik ben wel iemand van het vuurwerk. Of: Ik ben niet zo van de spruitjes. De hand op de knip houden, nog zoiets. Zouden de politici en journalisten eigenlijk nog wel weten wat een knip is? Een stukje: dat geeft toch wel een stukje dankbaarheid. Dat gaat’m niet worden…… Brrr. Op de buis. Hoezo buis? Zo’n televisietoestel heeft bijna niemand meer. Van muziek wordt er nog steeds gezegd: op de plaat gezet. Er zijn zelfs al bijna geen cd’s meer te krijgen.

Gloeiende hekel of niet, feit blijft dat de taal verandert. Taal leeft. We spreken al lang niet meer zo als honderd jaar geleden. Er zijn veel nieuwe woorden bij gekomen. Er zijn woorden verdwenen.
Taal is ook moeilijk. Je bent al gauw geneigd datgene wat je hoort, te gebruiken. En vooral populaire taal van populaire mensen. Dus is het zaak kritisch te blijven: hoor je wat je zegt? Klopt het? Of praat je iemand die je bewondert na, omdat je denkt dat diegene het wel weet of omdat het interessant klinkt?

Er worden nog steeds oude uitdrukkingen gebruikt. Ook door journalisten. En zij weten vaak niet waar de klepel hangt van de klok die ze hebben horen luiden. De vraag is zelfs of zij nog wel weten wat een klepel is. Goed gebruik van de Nederlandse taal is zo belangrijk: er zou veel meer aandacht besteed moeten worden aan het vak Nederlands op school, op de opleiding. Goed formuleren, niet zomaar wat zeggen. Om blamage te voorkomen een spreekwoordenboek gebruiken is ook geen overbodige luxe lijkt mij.

Toch levert al dat kromme gepraat wel weer stof voor een blog. Gelukkig kunnen we erom lachen.
Hier volgt de oogst van een half jaartje verzamelen:

– Ik heb het zo goed als kwaad proberen te volgen
– Ik interesseerde me er altijd voor
– Wat me mateloos aan u irriteert (Er moest van een scherm worden voorgelezen: Wat me mateloos aan u intrigeert)
– Zinloos weer (Herman van der Zandt, gewoon leuk dus)
– De integriteit van de burgemeester van Maastricht is verder in het gedring gekomen
– Er is bij mij een soort van snaar geraakt (daar ben ik allergisch voor, die uitdrukking: soort van)
– Na enig zoeken vind ik ze toch terug in het struikgewas (Terugvinden, je hebt het al een keer eerder gevonden?)
– Zo tragisch dat die man zijn zoon is verloren (Nee, door goed zoeken in het stuikgewas zul je die zoon niet vinden. Deze man heeft zijn zoon verloren. Voorgoed dus)
– De maximale afstand waarop ik mag komen (Bedoeld werd: de minimale afstand)
– De langer we hier zitten de beter we beseffen wat we aan het doen zijn
– Dat moeten we allemaal niet steeds uit het oog verliezen (Allemaal, of met zijn allen, of met elkaar, door politici gebezigd, brrr)
– Het weer is bijna net zo mooi als de muziek van Beethoven (Prachtige uitdrukking, Marco Verhoef?)
– Het drama wat daarna heeft voltrokken
– Het was zo’n waanzinnig kippenvelmoment toen hij wegreed (Weer zo’n fijn ‘moment’..)
– En die kunst was allemaal endartet (Bedoeld werd natuurlijk: entartet, maar de d werd duidelijk uitgesproken. Net zo iets als omweer, omkruid)
– Er moeten talrijke maatregelen gebeuren
– Ik werd een beetje beu van al die verhalen over…..
– Meer haren op de tong krijgen
– Om een lans te steken
– Een visuele cirkel de verkeerde kant op
– De vlammen werden aangejakkerd
– Het kerkbestuur, die er heel erg van geschrokken zijn
– De anti-homo-wet heeft roet in het feestje gegooid
– Ik heb al een tijdje gehoord..
– Ze leven er allemaal naar uit
– Nokia wordt overgenomen door Microsoft. Herman van der Zandt: “Heel Nokia? Nee, een klein gedeelte blijft behouden.” (Heerlijk, die man. Hij kent zijn klassiekers)
– Als ze door de poort rijden is links het torentje van de minister president (En als ze niet door de poort rijden, waar staat het torentje dan?)
– Gebaseerd naar een boek
– Een mooi debat neerzetten
– Dat heeft ertoe gezorgd
– Het loopt nog niet helemaal synchroom (Familie van immuum?)
– Keiharde gewinterde terroristen
– Ik voel me een beetje alsof ik in een wagentje in een achtbaan zit, die omhoog wordt gehijst (Een wagentje die? Gehijst? Robbert Dijkgraaf! Maar hij weet dan weer wel moeilijke materie helder uit te leggen.)
– Gemeentes hebben moeite hun budget aan elkaar te knopen
– Visa versa
– Dat is voor mij die emotie (O, dat verfoeilijke woordje ‘die’!)
– Ik kan me voorstellen dat het voor iemand als jou… (Frans Bauer, ach….)
– Alles waar je je eigen aan irriteerde (Frans Bauer, idem….)
– Een schilderij staat al jaren bovenop mijn lijstje (Ik zou dat schilderij ín dat lijstje willen hebben)
– Het kanaliseert zich heel erg uit
– Zolang alles goed gaat, is er niets aan de hand

En zo is het maar net…….

——————————————————————————————————————-
De foto komt van het internet

De eerst serie merkwaardige uitdrukkingen staat in:
De beschuldigde vinger: http://wp.me/p36K0e-a6

De beschuldigde vinger

F TNog niet zo heel veel jaren geleden werd er de uiterste zorg besteed aan het uitspreken van teksten op radio en tv. Af en toe is het nog wel eens leuk om te horen, maar het is niet meer van deze tijd, die geaffecteerde stemmen, waarbij elke t en n aan het eind van een woord duidelijk werden gearticuleerd, de r flink mocht rollen, enzovoort. Het slaat nu soms wel door. Sommige presentatoren zijn gewoon niet te volgen, door het binnensmonds gemompel. (Zo’n ‘weermeisje’ bijvoorbeeld) De s wordt vaak als z uitgesproken, o wordt au, de ij klinkt als ai.
Ook de teksten zelf kloppen niet altijd. Veel mensen (journalisten dus) kennen de gewoonste uitdrukkingen niet. In sportprogramma’s wordt doorgaans wel heel vreemde taal gebezigd; het zogenaamde sportjargon.
Soms worden essentiële woorden weggelaten. Bijvoorbeeld: “Dat dat zo snel gaat, heeft te maken dat het……” En: “We hebben het vooral gehad wat moet je in die tijd gaan doen.” De woordjes ‘ermee’ en ‘over’ ontbreken. En in het tweede voorbeeld moet er dan nog een beetje aan de volgorde geknutseld worden. Te moeilijk? Te veel werk? Desinteresse? Of gewoon slordigheid?
Een paar maanden sparen bij journaal, actualiteitenrubrieken, praatprogramma’s en dergelijke leverde het volgende lijstje op:

– De brandweer begint met het leegpompen van de vloeistoffen
– We hebben het weekend voor de boeg liggen
– ….. worden mensen in het ootje gehouden
– ….. afklikkliniek (oké, een verspreking)
– De reizigers zijn ontevreden over het op tijd rijden van de treinen
– We hebben het onder onze heupen (N. Noordervliet)
– In gezelschap met een aantal meisjes (DWDD)
– Zodat ze zichzelf een oordeel kunnen vellen
– Het moment dat ze helemaal verdwenen zijn, kan me niet lang genoeg duren (‘dat’ moest natuurlijk ‘tot’ zijn)
– Ik wil jullie onwaarschijnlijk veel succes wensen
– …. flink onder handen worden gehouden
– Zo beseffen wij ons (dat weet iedereen nog wel: Diederik Samsom)
– Hoe ze me hebben kunnen vinden mag Joods wezen (was het misschien een grapje?)
– Leeftijdsbewust personeelsbeleid
– Het journaal is minder statig geworden (bedoeld wordt: statisch)
– Zij krijgt zo erg de gunfactor (sportjournaal)
– Ze was de rustfactor in de ploeg (idem)
– De beste onderwaterfase (idem)
– ….. wijst met de beschuldigde vinger
– Hij kwam ermee in aanmerking
– De slaapmiddelen die hem zijn toegebracht…..
– Waar heel veel vrouwen hun pr aan verlenen (bedoeld wordt: ontlenen)
– Ajax die zichzelf behapstukt (Cruijff, dan mag het)
– We willen geen enkel risico uitsluiten
– De huizen worden geëvacueerd
– Zijn schade valt daarbij in het niets
– De eigenaresse van de camping is nog steeds vreselijk geschrokken
– Het plensde, wat leidde tot flinke regenbuien
– Ik denk dat we daar heel goed in gelukt zijn
– En dan nog heel vaak de opmerking dat mensen ‘vegetarisch’ zijn, in plaats van ‘vegetariër’

Voer voor een blogger. Over een half jaar nog eens zo’n lijstje. De tv aan? Ik houd pen en papier bij de hand!