Een armzalig tierig zootje

Het journaal, actualiteitenprogramma’s en talkshows zijn een bron van grote vreugde voor de taalfreak. De versprekingen zijn talrijk. Oké, ik geef toe, bij mij komt ook niet altijd alles vlekkeloos naar buiten, maar dat hoor je dan (gelukkig!) niet op radio of tv.
Hier volgt de oogst van weer een jaartje sparen.

– Er moest wel uitgezocht worden wie en waarom er achter de ontvoering zat.
– Gijs, heb je een tipje van de sluier voor ons?
– Een grote groep Syriërs is nu aan het integreren geslagen…
– Er gaat heel veel energie mee gepaard.
– Hij heeft het zelfvertrouwen in Groen Links vergroot.
– Je ziet pas iets als je het begrijpt (Robbert Dijkgraaf parafraseert Cruijff, gewoon leuk.)
– Hij woekert alles over (1 Vandaag, over de reuzenberenklauw.)
– EmerÍtus hoogleraar (1 Vandaag, Jojanneke van Bergen, verkeerde klemtóón.)
– Mensen die hun leven wijden om de natuur te beschermen. (Hier ontbreekt een essentieel woordje.)
– Eerst moeten we ons nog even door het regen heen werken.
– Maar voorlopig irriteer je je groen en geel.
– Een armzalig tierig zootje (Hennis Plasschaert, vorig kabinet)
– … dat de aarde op gaat warmen tot 2,5 à 3 graden. (Toch nog best koud, eigenlijk…)
– Ik heb snel 112 gebeld, maar die waren al onderweg. (Vervelende trend; omstanders aan het woord.)
– Het bespaart ze jaarlijks €750 per jaar.
– Maar dat maakt het er allemaal niet moeilijker op.
– Je was een stuk ouder dan ons. (In dit geval zou je zelfs: ‘als ons’ verwachten.)
– Je bent een geweldige ausdauer.
– En dan nu: De Eindfinale. (? Philip Freriks, De slimste mens)
– De JSF zou rond acht uur precies landen.
– Wat ik heel graag hoop.
– Je hebt daar je handen genoeg aan.
– De familie heeft besloten een advocaat in de armen te gaan nemen. (Arme man…)
– We zien toch niet zoveel brood om deze keer weer mee te doen.
– Het was een man met ballen. Die ballen toonde hij ook naar binnen toe. (?)
– 21 mei: De Wereld Vismigratiedag. (Zouden de vissen dat eigenlijk wel weten?)
– Dit was echt een weerdagje vandaag met alle soorten weer die er langs kwamen.
– Dat betekent dat het een drukke nacht wordt voor de tuinders, want die moeten dan beregend worden. (Het gaat om door vorst bedreigde fruitbomen. De tuinders mogen droog blijven.)
– Nou, dat kan ik niet met volle mond zeggen. (Geïnterviewde in het journaal)
– We bouwde een rails. (Bouwde zonder n(!),’we’ is meervoud. Een rails? Ondertiteling bij de film Taxidriver.)
– In plek van kleine plantjes. (De “plekziekte” neemt ernstige vormen aan.)
– Eindelijk komt Jeroen Bosch thuis en hij wacht een vorstelijke ontvangst.
– Voor het merendeel van de muzikanten is het sabbelen. (Niet alle instrumenten hebben een riet, toch?)
– Afgelopen jaar was een jaar met de nodige storingen. (Hoezo nodig?)
– Dat klinkt of er licht is aan het eind van de horizon.
– Wat moet er nou gebeuren om te voorkomen dat zoiets als dit niet weer gebeurt. (Tja, doordenkertje.)

Doe maar helemaal niks, laat het maar gebeuren. Al die kleine miskleunen leveren in eerst instantie een (glim)lach, en tenslotte een blogje op.

Rechtop, jongen

kerk2-340x192

Als de chauffeur de auto start, ontspant de man op de achterbank. Een onhoorbare zucht ontsnapt hem. Hij voelt zich rustig worden. Eindelijk. De laatste weken is hij zo gespannen als een veer.
Hij denkt aan zijn ouders. Hoe zullen die over hem denken als ze dit horen? Over die actie? Ja, het kan hem wel wat schelen, nu. Vroeger niet. Hij wil weten of ze trots zijn op zijn prestaties. Of ze überhaupt trots zijn op hem, als persoon. Een schurend gevoel van onzekerheid neemt weer bezit van hem. Is er wel iemand die hem ziet op deze godvergeten aarde?

Donker is het. Koud. Natte sneeuw jaagt door de straten. Het gezicht van de chauffeur staat strak. Er valt niets aan af te lezen. Hij kijkt naar zijn eigen bleke spiegelbeeld in de autoruit. Hij zou teleurgesteld moeten zijn. Zich een mislukkeling moeten voelen. Hij voelt opluchting. Hoe heeft het toch zo ver kunnen komen? Ach, hij weet het wel, natuurlijk. Maar het kost hem moeite het te erkennen.

Hij was dertien toen zijn vriendje plotseling verdween. Van de ene op de andere dag was hij er niet meer. Toen hij op een morgen wakker werd en hem vroeg welke broek hij aan moest trekken en welk shirt daar het beste bij stond, kwam er geen antwoord.
Onderweg naar school realiseerde hij zich, dat het echt over was met de vriendschap. Tranen liepen over zijn wangen, terwijl hij prevelde: “Ahmed, kom toch alsjeblieft terug. Please….”
Het was een beslissend moment geweest. Echte vriendjes van vlees en bloed kwamen in zijn leven tot dan toe niet voor. En nu zijn denkbeeldige vriendje, Ahmed, hem had verlaten, werd het stil om hem heen. Het wende uiteindelijk, maar de grote leegte in zijn hart en zijn ziel zou altijd blijven.

Hij balt zijn vuisten. Als hij hieraan denkt, krijgt hij weer een brok in zijn keel. Hij voelt zijn ogen vochtig worden. Niet nu. Niet hier. Verkeerde timing. Sterk blijven. Die uitstraling, weet je nog? Hij hoort weer de stem van een vroegere leraar: rechtop, jongen. Denk aan je ademhaling. Denk jezelf groot. Ook jij mag er zijn. Laat zien dat je er bent. Ieder mens is zowel zender als ontvanger. Zoek het evenwicht. Stel je open voor klasgenoten. Zend geen afwerende boodschappen uit. Sluit je niet af.

Toen bleek dat Ahmed definitief was verdwenen, ontdekte hij geleidelijk aan dat hij de leegte kon vullen met kennis. Hij was slim, leerde makkelijk. De behoefte aan gezelschap loste hij op door een denkbeeldige club op te richten. Alle leden werden door hem persoonlijk gescreend en aangenomen. Hij bedacht van ieder lid een indrukwekkende cv. Het werd een zeer gemêleerd gezelschap. Maar hoe verschillend ook, vereiste was, dat iedereen goed overweg kon met de computer. Net als hij. De lijst was al aangegroeid tot tegen de honderd inschrijvingen. Het kostte hem zoveel tijd, dat zijn studie in het gedrang dreigde te komen. Hij besloot het spel te testen in de werkelijkheid. Hij wilde aandacht. En die zou hij krijgen ook.
Het kostuum paste nog. Als een ware filmheld liet hij het wapen om zijn wijsvinger draaien, tot hij het in de hand nam en richtte. In de spiegel zag het er goed uit. Zo zou hij het doen. En dan zou hij, die eenzame, onzekere jongen, zijn gedachtegoed uitdragen. Miljoenen mensen zouden het zien. Zouden horen welke misstanden hij aan de kaak stelde. Hij was de boodschapper.

De weg maakt een bocht. Iemand spreekt hem aan: “Uitstappen!” In een roes laat hij zich naar de kleine ruimte brengen. De handboeien worden afgedaan. Nu pas voelt hij hoe moe hij is. Hij is tevreden met de afloop. Het plan bedenken is één ding, het ten uitvoer brengen iets heel anders. Ze hadden alleen niet zo tegen hem moeten schreeuwen. Daar heeft hij nooit goed tegen gekund. Hij was toch wel meegegaan. Het was mooi genoeg zo.

Hij laat zich op het bed vallen. In zijn droom spreekt hij tot miljoenen mensen. Ze luisteren ademloos. En Ahmed zit vooraan.

——————————————————————————————————————-
De foto van het jongetje op het kerkdak (in Koog aan de Zaan) komt van het internet.

De argeloze mantel

media_l_201985

Een half jaar gespaard, dus is het weer tijd voor een blogje. Het blijft een bron van vermaak: de versprekingen en de regelrecht knullige opmerkingen van voornamelijk journalisten op tv en radio. (En dan heb ik het commentaar bij het WK nog buiten beschouwing gelaten!) Heerlijk. Lees en geniet!

– Heeft hij net zoveel bewondering voor jou dan jij?
– Kinderen worden wakker en komen huilend naar beneden, huizen raken daardoor beschadigd (Het ging hier over een aardbeving in Groningen)
– Een feestje met een randje
– Het was zijn bedoeling een signaal af te geven
– Deze vrouw is beeldhoudster van beroep (Je zou toch denken dat ze graag wat wil verkopen)
– En dan is hij ook nog de kostwinnaar (Bij welke loterij?)
– Dat soort concrete onderwerpen heb ik me ingezet voor Delft
– Er ligt argeloos een mantel over de leuning van de stoel
– Het straalt heel veel integerheid uit (Bedoeld werd: tederheid)
– Daar zijn de meningen nog niet over verdeeld
– Zolang dat soort van ging (Aaarch!)
– ’t Was mijn dingetje
– Weten is meten
– Daar haal ik wel zijn voldoening uit
– Ben jij ook vegetarisch? (Paul de Leeuw! Die zou toch beter moeten weten!)
– Hopelijk zijn er voor Nederland mooie medailles
– Vancouver mag nooit meer gebeuren
– De medaillespiegel
– En de symptonen van deze ziekte zijn… (Een medicus! Dat kán toch niet?!)
– We waren nog aan het warming uppen (Natuurlijk, van elk woord kun je een werkwoord maken)
– En dat is niet goed voor het immuumsysteem (Een verpleegkundige!)
– U laat u niet wéérhouden (i.p.v. weerhóúden)
– De kiezer bepaalt als die partij leefbaar is
– Het belangrijkste is de ontlasting van de leraren
– Verslaafd aan de geur van geweest
– Hou je van yoghurt maar nieuwsgierig naar iets nieuws? (Reclame. Houd het kort, zullen ze gedacht hebben)
– Het weer is niet zo mooi dan we gehad hebben
– Dit ligt vlak bij de Krim die al handen in weken is van de Russen (Verspreking in het journaal. Grappig.)
– Terwijl hun media alles aan elkaar liegt. De media heeft een vijand gecreëerd. De Egyptische media vertelt dag in dag uit. (Nee toch, dit zegt een journaliste bij Pauw en Witteman. Geen van tweeën zegt er iets van…)
– Een stukje schaatsbeleving
– Gisteren ging ik naar de sportschool om mijn hoofd leeg te maken
– Hun weten het ook nog, blijkbaar
– Een zwarte bladzij waarmee ze Volkert van der G niet meer geassocieerd willen worden
– Deze affaire is pas voorbij als hij echt voorbij is
– Dit is de Linge, bij Beesd in de Veluwe (De Betuwe dus, weerman)
– Waar merkte u het aan? Gewoon, de hele beleving…..
– De vuurbelasting is enorm (Een brandweerman)
– De Panamese media is massaal komen opdagen
– Het is voor mensen die graag naar cultuur gaan
– Vraag, naar aanleiding van de opmerking “Ik denk dat ik wel moet gaan”: Is dat iets waar je tegenop kijkt? (Niet bewust van het verschil tussen ‘ergens tegenop zien’ en ‘tegen iemand opkijken’)
– De mondbeleving (Ooow! De nieuwe haring wordt geproefd)
– Bij het perscentrum kennen men mij goed
– Er is niets gevonden, maar dat wil niet zeggen dat de zoektocht naar de beller gewoon doorgaat

Pen en papier liggen klaar. Over een half jaar weer zo’n blogje.

Lees ook:
Meer haren op de tong: http://wp.me/p36K0e-j9
De beschuldigde vinger: http://wp.me/p36K0e-a6

De foto van de luipaardmantel van Fong Leng komt van het internet