Voorbarig

DSC00264

In de tuin ligt een rest sneeuw
Met tussen de gul gestrooide zaden
Afdrukken van vogelpootjes
Van de halve appel
Is alleen de leeg gepikte schil nog over

De tortels hebben de lente in hun kop
Gekoer op de pergola
Knus tegen elkaar aan

Het roodborstje jaagt zijn rivaal
De tuin uit en pikt in een moeite door
Havermoutvlokken uit het schaaltje
Een pimpelmees verdwijnt
In de bijna lege pindakaaspot

Het vochtige hout van de schutting
Dampt in de zon

Ik zit voor het raam
Met het cryptogram uit de zaterdagkrant
IJsbloemen vul ik in
En mijmer over
Opbollende witte zomergordijnen
In een verkoelend windje
Op een warme zomerdag

—————————————————————————————————————–

De foto van de broedende meeuw van Emo Verkerk is gemaakt in het Gemeentemuseum in Den Haag.

Advertenties

Met dank aan Adam en Eva

We zullen eten van het vette der aarde
In het zweet ons’ aanschijn
zullen wij de grond bewerken
Wie niet werkt zal ook niet eten
Wat je zaait zul je oogsten

En zo lust ik er nog wel een paar.
Maar het is waar:

Moe maar voldaan
Aarde onder de nagels
De spa terug in de schuur
De hark op de juiste manier
Opgeborgen
Eén zaaibed onder glas
En één onder een
Bijzonder aardig
Plastic koepeltentje

De gezaaide zonnepitten
Zijn opgegraven
En leeggegeten
Zwart-witte schilletjes
Op een hoopje
Dus weer gezaaid
Maar dieper
Zou het helpen?

De regenton loopt over
Net als ik
Het hoofd in de zon
-Na gedane arbeid is het goed rusten-
(ja, nog één)
Terwijl de ene na de andere
Vinkenslag weerklinkt
En de merel keurend in de aarde pikt
Ook hij leeft van het vette der aarde

DSC06601

de merel

eindelijk heeft hij
zijn plekje op de schoorsteen
weer gevonden
haalt hij diep adem?
denkt hij na voor hij begint?
probeert hij zijn liedje
van vorig jaar te herinneren?
hoopt hij dat hij nog weet
hoe het moet?
niets van dat alles
hij strekt zijn nekje uit
opent zijn snavel
en in het volste vertrouwen
zingt hij
zijn liedje van verlangen

Merellied_450