De bijsluiter

DSC00067

Iedereen die wel eens een bijsluiter uit een medicijndoosje heeft gehaald, kent het. Je bent benieuwd naar wat voor narigheid je nog meer kunt krijgen bij, of in plaats van, de kwaal die je wilt bestrijden. Wat de gevolgen zijn van het slikken van dit pilletje. Je vouwt het zorgvuldig gevouwen papiertje open. Je leest zo hier en daar wat. Voordat je panisch wordt van de ellende die je waarschijnlijk te wachten staat besluit je de boel weer dicht te vouwen en terug te stoppen in het doosje. Mis! Voor het op de juiste manier opvouwen heb je minstens een cursus origami nodig.
Gelukkig overkomt me dit maar zelden. Maar mocht ik weer eens zo’n doosje in handen krijgen en in de verleiding komen om de bijsluiter te openen, dan weet ik nu al dat het uiteindelijk in de vorm van een propje in de vuilnisbak belandt. Of, nog beter, bij het oud papier.

Gisteravond gebeurde mij iets dergelijks. De verkiezingen staan voor de deur en er lag ’s middags zo’n mooie kandidatenlijst op de mat. Ik laat daar graag even mijn blik over dwalen. De namen die je op zo’n lijst tegenkomt spreken vaak enorm tot de verbeelding en kunnen de aanzet zijn tot een verhaal. Een kleine greep: Slettenhaar, Rommel, Uitentuis, Oetelmans, Kalverboer, Swijnenburg.
Bij verder kijken ontdek ik zaken, die ik hoogst merkwaardig vind. Wat te denken van de combinaties die worden gemaakt? Lijst VVD gecombineerd met D66, PVDA met Groen Links, PVDD met Ouderenpartij NH, 50Plus gecombineerd met Hart voor Holland. De Piratenpartij opereert logischerwijze alleen. Op de lijst van de VP, Vrouwen Partij, ontwaar ik twee mannen. Wat een vreemde bedoening; ik kan er niet veel logica in ontdekken.

Door het uitspellen van deze bijsluiter word je inhoudelijk niet veel wijzer. Daarvoor moeten er nog allerlei debatten worden gevolgd. En dan weet je van tevoren al waar het op uit zal draaien. Babbels over waar men voor staat. Over wat we niet moeten willen met zijn allen. Loze beloften, vage standpunten. Zogenaamd keiharde meningen.

De kandidatenlijst voor de verkiezing van de leden van het Hoogheemraadschap is helemaal een ratjetoe. Wat moet je je voorstellen bij de partij BoerenBurgersWaterbelang. Of bij Koninklijke Schuttevaer, waarvan o.a. de heren Droog, Mol, Bakker en Groen deel uitmaken. Kunnen wij ons lot gevoeglijk in handen van deze heren leggen? Ach het zal best. Het enige wat ik hoop is dat iedereen in het Hoogheemraadschap erop uit zal zijn om de boel droog en het water fris te houden.

En dan tot slot nog een greepje uit de wegwijzer:
Laat uw stem niet verloren gaan! Stemmen met het rode potlood! De hoofdbewoner wordt verzocht deze stemwijzer ook aan eventuele kiesgerechtigde medebewoner(s) te laten lezen. (Wat overigens een krakkemikkige zinsconstructie is.)
Op een paar zwart-wit foto’s kun je zien hoe je een vakje rood maakt en hoe je je ingevulde stembiljet in de kliko moet deponeren.

Een echte bijsluiter! Het lukt me ook nu niet om dit papier in de oorspronkelijke staat terug te vouwen. Ik houd het maar voor gezien. Deze kan alvast in de kliko. Of, zo u wilt, bij het oud papier.

Maar toch. Als ik op 18 maart in het stemhokje sta, maak ik twee vakjes rood. Ook al weet ik niet precies wat daarvan de gevolgen zijn.

Advertenties

De advertentie

DSC08774Ze was een vrouw met een brede belangstelling. Maar vooral was ze geïnteresseerd in mensen. Die combinatie van eigenschappen deed haar belanden in de verpleging en in de politiek. Haar huwelijk was min of meer een noodzakelijk kwaad. Er kwamen twee aardige mensenkinderen uit voort – haar woorden.

Ze begon een nieuwe relatie en haar blik verruimde zich nog meer; alles op esoterisch gebied kreeg haar aandacht, naast religie en het humanisme. Haar leven werd één grote zoektocht naar de zin van het leven. Onverzadigbaar. Ze verzamelde boeken, ideeën, stromingen, geneeswijzen, mensen. Ze bleef op de hoogte van de politiek, zonder er actief aan deel te nemen. Ze hield bij welke films er draaiden, welke boeken er uitkwamen. Ze bezocht lezingen, spirituele bijeenkomsten, godsdienstige vieringen. Ze stortte zich op de symboliek van het Hebreeuws, de tarot, astrologie.
Terwijl haar geestelijke bagage groeide, moest ze op fysiek gebied inleveren. De ziekte met de grootste verwoestende eigenschap diende zich aan. Tot twee keer toe belandde zij voor een rigoureuze ingreep in het ziekenhuis.

Het huwelijk verbrak zij zelf, vanwege haar expansiedrift. De tweede relatie werd, vanwege dezelfde reden, verbroken door haar vriend. Hij was, net als zij, geïnteresseerd in het spirituele. Maar in plaats dat dat hen verbond, zorgde het voor verwijdering: voor haar was het nooit genoeg. Helaas had ze dit pas te laat in de gaten. De ellenlange gesprekken ’s avonds laat, na de zoveelste cursus, maakten haar overduidelijk dat de grens was bereikt. Hij plaatste in het geheim een contactadvertentie in de krant.

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Zij wilde niet alleen blijven. Ze zocht een gelijkgestemde man. Die zaterdag kocht ze De Volkskrant.

Op het moment dat de brief in de brievenbus gleed, wist ze dat ze op deze advertentie nooit had moeten reageren.

——————————————————————————————————————-

Dit is een bericht in de serie WE-300, een schrijfuitdaging van Plato. (Zie http://platoonline.wordpress.com/, hier kun je ook andere leuke, spannende, ontroerende verhalen lezen) In de tekst van 300 woorden mag een bepaald woord niet voorkomen, terwijl het duidelijk moet zijn dat het daar wel om draait. In dit geval was het verboden woord: verhalen

Andere berichten in de categorie WE-300:
Leve de EEG! (verhalen)
Zonnebloemen (verwennen)
Soezen (verwennen)
De brief (spinnen)
In The Looking Glass (schakelen)
Struikelen over het verleden (schakelen)